«ایلان ماسک»، مدیرعامل تسلا، در جلسه سهامداران که در آن بسته حقوقی یک تریلیون دلاری وی تصویب شد، چشماندازی جسورانه از آینده اقتصاد جهانی ارائه داد. ماسک ادعا کرد که ربات انساننمای اپتیموس قادر است فقر را ریشهکن کند و در نهایت انسانها دیگر نیازی به کار روزمره نخواهند داشت.
به گزارش Business Insider، ماسک در این جلسه گفت: «مردم همیشه درباره ریشهکن کردن فقر و ارائه خدمات پزشکی پیشرفته به همه صحبت میکنند. واقعیت این است که تنها راه عملی رسیدن به این اهداف، ربات اپتیموس است.» او با قاطعیت افزود: «اپتیموس واقعاً میتواند فقر را از بین ببرد.»
نکته جالب توجه این است که دقایقی پیش از این سخنرانی، سهامداران با شور و هیجان و شعارهای «ایلان، ایلان!» بسته حقوقی یک تریلیون دلاری او را تصویب کردند؛ بستهای که بزرگترین در تاریخ شرکتهاست و پرداخت آن به تحقق اهداف بلندپروازانه تسلا بستگی دارد. یکی از مهمترین این اهداف، فروش یک میلیون ربات اپتیموس در دهه آینده اعلام شده است.
اظهارات ایلان ماسک در مورد اپتیموس نشاندهنده تفکر آیندهمحور و جاهطلبانه اوست؛ دیدگاهی که مرزهای اقتصاد و فناوری را به هم میآمیزد. به نظر من، حتی اگر تحقق کامل وعده ریشهکن کردن فقر با رباتها دور از دسترس به نظر برسد، این نوع رویکرد جسورانه میتواند توجه جهان به هوش مصنوعی کاربردی و رباتیک انسانینما را افزایش دهد و مسیر نوآوریهای اقتصادی و اجتماعی آینده را شکل دهد. در هر صورت، ماسک با این چشمانداز مرز بین خیال و واقعیت را به چالش میکشد و آیندهای هیجانانگیز و بحثبرانگیز را ترسیم میکند.
ایلان ماسک: اپتیموس هوش مصنوعی تجسمیافته، آینده اقتصاد و مفهوم کار را متحول میکند
ایلان ماسک باور دارد که هوش مصنوعی تجسمیافته، یعنی رباتها، کلید تحول اقتصادی جهان هستند. او در گزارش مالی سهماهه سوم شرکت تسلا توضیح داد: «برای افزایش بهرهوری انسانها با هوش مصنوعی نرمافزاری محدودیت وجود دارد، اما واقعاً هیچ محدودیتی برای هوش مصنوعی تجسمیافته وجود ندارد.»
ماسک پیشبینی کرده است که یک ربات اپتیموس میتواند بهرهوری معادل ۵ برابر یک انسان داشته باشد، زیرا قادر است بهصورت ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته فعالیت کند. او باور دارد که این رباتها اقتصاد جهانی را ۱۰ برابر و شاید حتی ۱۰۰ برابر بزرگتر خواهند کرد.
از نظر ماسک، اپتیموس میتواند مفهوم «کار» را دگرگون کند و آن را اختیاری نماید. او در مصاحبه با جو روگن گفته است: «در یک سناریوی مثبت، ما به درآمد بالای همگانی خواهیم رسید؛ بهطوری که هر کسی میتواند هر محصول یا خدماتی را که میخواهد، داشته باشد. با این حال، مسیر رسیدن به این وضعیت با اختلال و تروما همراه خواهد بود.»
ماسک این تغییر اقتصادی را اینگونه تبیین کرد: «پیادهسازی سرمایهداری مبتنی بر هوش مصنوعی و رباتیک… در نهایت میتواند شبیه یک آرمانشهر کمونیستی باشد.» او حتی پا را فراتر گذاشت و مدعی شد که اپتیموس میتواند جایگزین زندانهای فیزیکی شود و با دنبال کردن افراد مانع ارتکاب جرم آنها شود.
با تمام این پیشبینیهای جسورانه، باید به یاد داشت که اپتیموس هنوز در مرحله طراحی و توسعه است و فاصله زیادی تا تحقق آرمانشهر اقتصادی ماسک باقی مانده است. او خود را «بهطور بیمارگونهای خوشبین» توصیف کرده و چشماندازش بیشتر یک تصویر بلندپروازانه از آینده فناوری است تا واقعیت فعلی.
ایدههای ماسک درباره اپتیموس، ترکیبی از هوش مصنوعی، رباتیک و اقتصاد آیندهنگر است که میتواند نگاه ما به کار و تولید را دگرگون کند. هرچند این چشمانداز بسیار خوشبینانه و تا حدی آرمانی است، اما نشان میدهد که حتی تصور رباتهای انساننما میتواند بحثهای عمیق اقتصادی و اجتماعی را به جریان بیندازد. به نظر من، اپتیموس بیشتر یک نماد جاهطلبی تکنولوژیک است که میتواند مسیر نوآوری و بحثهای فلسفی درباره نقش انسان در اقتصاد آینده را شکل دهد.