سم آلتمن، مدیرعامل OpenAI، بار دیگر چشمانداز بلندپروازانهای را مطرح کرده است: تا پایان سال ۲۰۲۵، ظرفیت پردازشی OpenAI به بیش از یک میلیون واحد GPU خواهد رسید—رقمی که حتی در برابر زیرساخت پردازشی شرکت xAI متعلق به ایلان ماسک هم سر و گردنی بالاتر است. برای مقایسه، این عدد پنج برابر ظرفیت فعلی کارتهای انویدیا H100 در پروژه xAI است.
آلتمن در بیانیهای با افتخار از عملکرد تیمش یاد کرده و با لحنی شوخیآمیز اما معنادار نوشته: «به تیمم افتخار میکنم، اما حالا باید ببینند چطور میشود این عدد را صد برابر کرد!» اگرچه این جمله ممکن است طنز بهنظر برسد، اما با شناختی که از مسیر کاری آلتمن داریم، بعید نیست در پس آن یک طرح واقعی و بسیار جدی نهفته باشد.
این اعلامیه در حالی منتشر شده که خود آلتمن در ابتدای سال ۲۰۲۵ گفته بود بهدلیل کمبود GPU، عرضه نسخه GPT-4.5 به تعویق افتاده است. کمبود جهانی چیپهای گرافیکی، بهویژه محصولات انویدیا، تبدیل به یکی از مهمترین موانع برای توسعهی مدلهای زبانی پیشرفته شده و OpenAI نیز از این قاعده مستثنی نبوده است.
از آن زمان، مسئله گسترش زیرساخت پردازشی به اولویت اصلی شرکت تبدیل شد. حالا با طرح هدفگذاری برای بیش از یک میلیون GPU، OpenAI میخواهد نهتنها با بحران کمبود منابع مقابله کند، بلکه زیرساختی در مقیاس جهانی برای نسلهای آینده هوش مصنوعی بسازد.
طرح آلتمن برای رسیدن به بیش از یک میلیون GPU، بیش از آنکه یک جاهطلبی تکنولوژیک باشد، نشاندهندهی تغییر فاز در صنعت هوش مصنوعی است. حالا دیگر رقابت بر سر «مدل» نیست؛ بلکه جنگ اصلی، جنگ زیرساختها و منابع پردازشی است. اگر OpenAI موفق شود به این هدف برسد، نهتنها جایگاهش را در صدر نگه میدارد، بلکه عملاً به گوگلِ آیندهی هوش مصنوعی تبدیل خواهد شد—شرکتی که هر مدل جدید، هر ایده پیچیده و هر شبکهی عصبی سنگین را بدون نگرانی از منابع اجرا میکند.
هدف ۱۰۰ میلیون GPU برای تسخیر آینده هوش مصنوعی
سم آلتمن، مدیرعامل OpenAI، دیگر صرفاً در حال توسعه یک فناوری یا بهینهسازی مدلهای زبانی نیست—او وارد پروژههایی در مقیاس ملی و حتی فراملی شده است. رسیدن به عدد حیرتانگیز ۱ میلیون GPU تا پایان سال ۲۰۲۵ فقط یک هدف عددی نیست؛ این دستاورد، OpenAI را به بزرگترین مصرفکننده توان پردازشی هوش مصنوعی در جهان بدل میکند.
اما این تازه شروع ماجراست. آلتمن نگاهش به مرزهای بسیار دورتر است—رسیدن به ۱۰۰ میلیون GPU، عددی که از لحاظ مالی معادل چیزی در حدود ۳ تریلیون دلار خواهد بود، یعنی تقریباً معادل کل تولید ناخالص داخلی بریتانیا! عددی که در شرایط فعلی، بهدلایلی چون محدودیت انرژی و زیرساخت، غیرقابل دستیابی بهنظر میرسد.
با این حال، آنچه در حال حاضر در دیتاسنتر عظیم OpenAI در تگزاس در حال رخ دادن است، مسیر رسیدن به این رویا را قابلتصور میکند. این مرکز که اکنون ۳۰۰ مگاوات برق مصرف میکند، قرار است تا اواسط ۲۰۲۶ به ظرفیت یک گیگاواتی برسد—رقمی که نشان از تلاش برای ساخت زیرساختی در مقیاس «هوش جامع مصنوعی (AGI)» دارد.
OpenAI در این مسیر فقط به مایکروسافت و پلتفرم Azure تکیه نکرده؛ بلکه با اوراکل برای راهاندازی دیتاسنترهای اختصاصی همکاری میکند و حتی به استفاده از شتابدهندههای TPU گوگل نیز فکر میکند. در طرف دیگر میدان، رقبایی مثل متا و آمازون نیز بیکار ننشستهاند و با توسعه چیپهای مخصوص خود و سرمایهگذاری عظیم روی حافظههای HBM به این رقابت قدرت پردازشی وارد شدهاند.
آنچه آلتمن در حال انجام آن است، نه صرفاً توسعه OpenAI بلکه شکلدهی به آینده صنعت هوش مصنوعی بهعنوان یک زیرساخت جهانی است. دیگر صحبت از مدل یا نرمافزار نیست؛ جنگ آینده، جنگ سختافزار و منابع پردازشی خواهد بود. اگر OpenAI بتواند حتی به بخشی از این اهداف برسد، نهتنها تبدیل به ستون فقرات AGI در جهان خواهد شد، بلکه در عمل، آیندهی اقتصاد دیجیتال و حتی ژئوپولیتیک فناوری را نیز بازتعریف خواهد کرد. این همان لحظهای است که یک استارتاپ، به نهاد زیرساخت جهانی تبدیل میشود.
