گزارشهای تازه نشان میدهد اپل ممکن است در بخشی از زنجیره تأمین تراشههای خود دست به تغییر بزند و تولید پردازندههای ردهپایین و کمهزینه را به شرکایی غیر از TSMC بسپارد. اگرچه این تصمیم هنوز در حد بررسی و ارزیابی است، اما نفس طرح چنین گزینهای نشان میدهد که اپل بهدنبال بازنگری در مدل سنتی تولید تراشههایش است؛ مدلی که سالها بر همکاری انحصاری با یک تأمینکننده بنا شده بود.
شرکت تایوانی TSMC از سال ۲۰۱۴ تاکنون نقش تأمینکننده انحصاری تراشههای اپل را ایفا کرده و این همکاری نزدیک، یکی از ستونهای موفقیت پردازندههای سری A و M بوده است. بااینحال، طبق گزارشی از والاستریت ژورنال، اپل اکنون در حال بررسی این موضوع است که آیا میتواند بخشی از پردازندههای سطح پایینتر خود را خارج از این همکاری سنتی و توسط تولیدکنندگانی دیگر بسازد یا نه؛ اقدامی که میتواند هزینهها را کاهش داده و انعطافپذیری بیشتری به این شرکت بدهد.
TSMC همچنان ستون اصلی استراتژی سیلیکون اپل
با وجود این گمانهزنیها، منابع نزدیک به زنجیره تأمین تأکید دارند که TSMC همچنان شریک کلیدی و استراتژیک اپل باقی خواهد ماند. در گزارش آمده است که با افزایش همکاریهای TSMC با شرکتهایی مانند انویدیا و دیگر بازیگران بزرگ حوزه هوش مصنوعی، اپل بهدنبال آن است که بخشی از فشار تولید را از روی این تأمینکننده بردارد و تولید پردازندههای کماهمیتتر از نظر فنی را به گزینههای جایگزین بسپارد؛ بدون آنکه به کیفیت یا برنامههای بلندمدت خود لطمه بزند.
این تصمیم، اگر نهایی شود، بیش از آنکه نشانه فاصله گرفتن اپل از TSMC باشد، بازتاب یک نگاه واقعگرایانه به شرایط جدید صنعت نیمههادی است. در دورانی که تقاضا برای تراشههای هوش مصنوعی بهشدت افزایش یافته، وابستگی کامل به یک تأمینکننده میتواند ریسکزا باشد. تنوعبخشی در تولید تراشههای ردهپایین، هم از نظر اقتصادی منطقی است و هم به اپل اجازه میدهد منابع حیاتی TSMC را برای پردازندههای پیشرفتهتر و حیاتیتر حفظ کند. اگر این حرکت هوشمندانه مدیریت شود، میتواند به یکی از تصمیمات استراتژیک کمسروصدا اما اثرگذار اپل تبدیل شود.
همکاری دوباره با اینتل؟ سناریوی محتمل اپل برای تراشههای آینده
در گزارشهای منتشرشده، هنوز نام مشخصی از گزینههای جایگزین TSMC به میان نیامده، اما گمانهزنیهای پیشین از احتمال بازگشت اینتل به زنجیره تأمین اپل حکایت دارند. بر اساس این شایعات، اینتل میتواند از سالهای ۲۰۲۷ یا ۲۰۲۸ مسئولیت تولید بخشی از پردازندههای ردهپایین اپل را بر عهده بگیرد؛ حرکتی که در صورت تحقق، میتواند یکی از تغییرات مهم اما تدریجی در استراتژی سیلیکون اپل باشد.
چند ماه پیش، جف پو، تحلیلگر GF Securities، اعلام کرده بود که انتظار دارد اینتل در سال ۲۰۲۸ به توافقی با اپل دست پیدا کند که طی آن، تولید برخی تراشههای مورد استفاده در مدلهای غیر پرو آیفون به این شرکت سپرده شود. اگر این سناریو به واقعیت بپیوندد، اینتل میتواند بخشی از پردازندههای سری A آینده، از جمله A21 یا A22 ، را برای آیفونهای نسل بعدی اپل تولید کند؛ هرچند همچنان طراحی این تراشهها در اختیار خود اپل باقی خواهد ماند.
این همکاری احتمالی ممکن است تنها به آیفون محدود نشود. سال گذشته، مینگ-چی کو، تحلیلگر Tianfeng Securities، پیشبینی کرده بود که اینتل از اواسط سال ۲۰۲۷ تولید نسخههای ردهپایینتر تراشههای سری M اپل را برای برخی مدلهای مک و آیپد آغاز خواهد کرد. به گفته او، اپل برای این منظور قصد دارد از فرایند ساخت پیشرفته 18A اینتل بهره بگیرد؛ فرایندی که میتواند جایگاه اینتل را بار دیگر در رقابت تولید تراشههای پیشرفته تقویت کند.
با این حال، هیچ نشانهای وجود ندارد که اینتل قرار باشد نقشی در طراحی تراشههای آیفون یا دیگر محصولات اپل داشته باشد. مشارکت احتمالی این شرکت بهنظر میرسد صرفاً به مرحله تولید محدود شود؛ موضوعی که تفاوتی اساسی با دوران مکهای مبتنی بر اینتل دارد. در آن دوره، اپل از پردازندههای طراحیشده توسط اینتل و معماری x86 استفاده میکرد، در حالی که اکنون کنترل کامل طراحی سیلیکون همچنان در دست اپل باقی خواهد ماند.
اگر این همکاری شکل بگیرد، بیشتر باید آن را یک تصمیم عملگرایانه دانست تا بازگشت نوستالژیک به عصر اینتل. اپل امروز در جایگاهی قرار دارد که استقلال در طراحی تراشه را خط قرمز خود میداند و بعید است از آن عقبنشینی کند. استفاده از ظرفیت تولید اینتل برای تراشههای ردهپایین، میتواند هم فشار روی TSMC را کاهش دهد و هم فرصتی برای اینتل باشد تا دوباره اعتبار خود را در صنعت نیمههادی بازسازی کند. موفقیت این مسیر، اما کاملاً به توان اینتل در تحویل بهموقع و با کیفیتی همسطح انتظارات سختگیرانه اپل بستگی خواهد داشت.