گزارشهای تازه حاکی از آن است که نسل آینده آیفون، یعنی iPhone 18، احتمالاً به قابلیت پیشرفته اینترنت ماهوارهای مجهز خواهد شد؛ قابلیتی که میتواند مرزهای اتصال را از محدودیت دکلهای مخابراتی فراتر ببرد و کاربران را حتی در دورافتادهترین نقاط جهان آنلاین نگه دارد.
اپل پیشتر در سال ۲۰۲۲ با معرفی ویژگی «پیام اضطراری SOS از طریق ماهواره» در iPhone 14 نشان داد که به آینده ارتباطات فراتر از زیرساختهای زمینی فکر میکند. این قابلیت در شرایط بحرانی—از گمشدن در کوهستان گرفته تا گرفتارشدن در کولاک یا حوادث غیرمترقبه—توانسته نقش نجاتبخش ایفا کند. بااینحال، نسخه فعلی این فناوری صرفاً برای ارسال پیامهای اضطراری، اعلام وضعیت مصدومان و دریافت راهنماییهای اولیه کاربرد دارد و امکان دسترسی عمومی به اینترنت را فراهم نمیکند.
گسترش فناوری ماهوارهای در آیفون 18
اکنون، براساس گزارشهای منتشرشده، اپل در پی آن است که این قابلیت را یک گام فراتر ببرد. گفته میشود مودم جدید C2 که در کنار تراشه A20 در آیفونهای آینده به کار گرفته خواهد شد، از فناوری NR-NTN پشتیبانی میکند؛ مخفف «شبکههای غیرزمینی نسل جدید». این فناوری به دستگاه اجازه میدهد از طریق ماهوارههای مدار پایین (LEO) به شبکه متصل شود.
اگر این اطلاعات صحت داشته باشد، آیفون 18 میتواند به اینترنت 5G ماهوارهای مجهز شود؛ تحولی که بهمعنای دسترسی به اینترنت پرسرعت حتی در نقاط فاقد پوشش سلولی خواهد بود. در چنین سناریویی، کاربران نهتنها قادر به ارسال پیام اضطراری، بلکه قادر به استفاده از اپلیکیشنهای روزمره—از پیامرسانها گرفته تا شبکههای اجتماعی—خواهند بود، آن هم در هر نقطهای از جهان.
بهنظر میرسد اپل با این رویکرد، در حال ترسیم آیندهای است که در آن «پوشش شبکه» دیگر دغدغه اصلی کاربران نخواهد بود. اگر اینترنت ماهوارهای واقعاً به شکل عمومی و با سرعت قابلقبول در آیفون 18 فعال شود، میتواند قواعد بازی را در صنعت موبایل تغییر دهد؛ بهویژه برای کاربرانی که سفرهای طبیعتگردی، فعالیتهای ماجراجویانه یا مأموریتهای حرفهای در مناطق دورافتاده دارند. با این حال، چالش اصلی احتمالاً هزینه استفاده از این سرویس و مصرف انرژی آن خواهد بود. اگر اپل بتواند این دو عامل را مدیریت کند، آیفون 18 میتواند به یکی از انقلابیترین نسلهای این برند تبدیل شود.
رقابت برای فتح آسمان؛ اینترنت ماهوارهای از چین تا اپل
قابلیت ارتباط ماهوارهای پیش از آنکه به شایعات پیرامون آیفونهای آینده گره بخورد، در برخی پرچمداران چینی معرفی شده بود. برای نمونه، Huawei Mate 60 Pro و پس از آن Huawei Pura 70 به فناوری ارتباط ماهوارهای مبتنی بر سیستم Tiantong مجهز شدند؛ سیستمی که امکان ارسال و دریافت پیامهای متنی، برقراری تماس صوتی و حتی انتقال تصویر را بدون نیاز به پوشش شبکه سلولی فراهم میکند. هواوی در نسل جدیدتر، دامنه این قابلیت را گسترش داد و ارسال تصاویر را نیز به آن افزود؛ اقدامی که نشان میدهد برندهای آسیایی در این حوزه صرفاً به کاربردهای اضطراری بسنده نکردهاند.
در همین راستا، افشاگر چینی Fixed Focus اعلام کرده بسیاری از تولیدکنندگان موبایل به سمت توسعه اینترنت ماهوارهای حرکت کردهاند و سال ۲۰۲۶ میتواند نقطه عطفی در فراگیر شدن این فناوری باشد. او پیشبینی کرده اپل نیز یکی از بازیگران اصلی این موج خواهد بود. اعتبار این ادعا با توجه به پیشبینیهای دقیق پیشین او—از جمله اشاره به چیپ A19 Pro و معرفی زودهنگام آیفون 17e—تقویت شده است. افزون بر این، گزارشهای منتشرشده در The Information و تأییدهای Mark Gurman در Bloomberg نشان میدهد اپل در حال بررسی پشتیبانی از شبکههای 5G غیرزمینی است؛ شبکههایی که اتصال مستقیم به ماهواره را ممکن میسازند و میتوانند آیفون را به اینترنتی مستقل از زیرساختهای زمینی مجهز کنند.
بااینحال، حتی اگر نسل آینده آیفون به اینترنت ماهوارهای 5G مجهز شود، مسیر همهگیر شدن آن هموار و سریع نخواهد بود. صرف وجود سختافزار پیشرفته کافی نیست؛ این فناوری به زیرساخت گسترده، اپراتورهای همکار و مدل اقتصادی پایدار نیاز دارد. پیشبینی میشود در مراحل ابتدایی، سرعت اتصال محدود باشد و بیشتر برای پیامرسانی، ارسال ایمیل یا انتقال چند تصویر کاربرد داشته باشد. اما در بلندمدت، همین بستر میتواند تجربه ارتباطی کاربران را در مناطق فاقد پوشش شبکه متحول کند و اینترنت ماهوارهای را از یک ابزار اضطراری به یک گزینه روزمره بدل سازد.
بهنظر میرسد اینترنت ماهوارهای بهتدریج در حال تبدیل شدن به یکی از میدانهای رقابت اصلی برندهای بزرگ موبایل است. آنچه اهمیت دارد، نه صرفاً «داشتن» این قابلیت، بلکه کیفیت اجرا، هزینه استفاده و پایداری اتصال است. اگر اپل بتواند این فناوری را با تجربه کاربری روان و تعرفهای منطقی ارائه کند، احتمالاً بار دیگر استاندارد تازهای در بازار تعریف خواهد کرد. با این حال، تجربه نشان داده پذیرش عمومی چنین فناوریهایی زمانبر است و موفقیت آن بیش از هر چیز به اکوسیستم خدمات و همکاریهای بینالمللی وابسته خواهد بود.